Σε μερικές εβδομάδες συμπληρώνονται 40 χρόνια από τότε που άρχισε η ραδιοφωνική μας εκπομπή στο Α' Πρόγραμμα της ΕΡΤ. 40 χρόνια σχεδόν κάθε απόγευμα στις 4 σε μια εποχή που ο πιθανός επόμενος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν είχε συμπληρώσει ακόμα τον 1ο χρόνο της ζωής του, αφού γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1974 και εμείς αρχίσαμε τον Μάρτιο του 1975 λίγους μόλις μήνες μετά την δημιουργία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
 
Ένας από τους πολλούς λόγους που οδήγησαν την τότε κυβέρνηση στο κλείσιμο του ιστορικού δημόσιου τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού φορέα ήταν το ότι κατά την γνώμη τους η ΕΡΤ ήταν φιλικά προσκείμενη στην αντιπολίτευση και δημιουργούσε προβλήματα στην ενημέρωση όσον αφορούσε τις κυβερνητικές δραστηριότητες.
 
Έχω ξαναγράψει ότι δεν λειτουργούσαν τα πάντα ιδανικά στην ΕΡΤ, αυτό άλλωστε συμβαίνει σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς, δεν αποφασίζεις όμως το κλείσιμο τους.
 
Αυτοί που συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό, σχεδόν σε όλη την θητεία του είχαν ένα ταλέντο να τον οδηγούν σε λάθος αποφάσεις, γεγονός που ενδεχομένως θα του στοιχίσει την θέση του στις επερχόμενες εκλογές.
 
Στην περίπτωση της ΕΡΤ, έκλεισε ένα ίδρυμα που έδινε σε γενικές γραμμές σωστή ενημέρωση στον Ελληνικό λαό από πολιτιστικής και πολιτικής πλευράς  και άφησε ελεύθερο το πεδίο αρχικά στα λεγόμενα μεγάλα εμπορικά κανάλια που μπορεί να προωθούσαν σε σημαντικό βαθμό τις κυβερνητικές θέσεις, αλλά τα οποία κάποιοι με τα μέσα που ελέγχουν φρόντισαν σταδιακά να απαξιώσουν σε αξιοπιστία.
 
Είναι αστείο βέβαια το να ισχυρισθεί κάποιος ότι η ΝΕΡΙΤ κατάφερε να καλύψει το κενό της ΕΡΤ.
  
Αυτά που θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την εκλογική αναμέτρηση είναι τα μικρά περιθωριακά δήθεν κανάλια που όλη μέρα περνάνε σχεδόν αδιάφορα και κάθε βράδυ από τις 8 βομβαρδίζουν συντονισμένα τον κυβερνητικό συνασπισμό επισημαίνοντας τις αδυναμίες του και προωθώντας συνήθως όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, εκτός του ΚΚΕ και της ΔΗΜΑΡ, ακόμα και η Χρυσή Αυγή και στελέχη της απολαμβάνουν συχνά θετικούς σχολιασμούς.
 
Οι συχνά λαϊκίστικες θέσεις τους βρίσκουν θετική ανταπόκριση στον βασανισμένο από την κρίση Ελληνικό λαό που δεν έχει που να πει τον πόνο του.
 
Ας πρόσεχαν λοιπόν αυτοί που είχαν την έμπνευση για τον ξαφνικό θάνατο της ΕΡΤ, τα λάθη συνήθως πληρώνονται και στην πολιτική στοιχίζουν περισσότερο.
 
Κώστας Ζουγρής