Το ένα μετά το άλλο, όλα σχεδόν τα εναλλακτικά site δείχνουν να αποδέχονται  την Taylor Swift και να έχουν τραγούδια της ή και το άλμπουμ μέσα στις επιλογές της χρονιάς. 
 
Το γεγονός αυτό, αντί να με χαροποιεί, μου προκαλεί λύπη γιατί είναι μεγάλο το ρίσκο που παίρνουμε κάθε φορά υποστηρίζοντας καλλιτέχνες που κάποιοι αποδέχονται με καθυστέρηση ακόμα και χρόνων στην χώρα μας.
 
Υποστηρίξαμε την αξία του άλμπουμ των U2 που δεν είναι βέβαια αριστούργημα, αλλά δεν είναι και αδιάφορο σε σύγκριση με άλλα που θεωρούνται καλά.
 
Κάποιοι συνεχίζουν να μου θυμίζουν πόσα φύλλα έχασε το Ποπ & Ροκ το 1985 όταν αποφασίσαμε να βάλουμε στο εξώφυλλο την Madonna.
 
Η πρόβλεψη των εξελίξεων στην μουσική ήταν κάτι που μας προκαλούσε από μικρά παιδιά με τον Γιάννη όταν πιτσιρικάδες παρακολουθούσαμε τα τσαρτς.
 
Είναι πια γεγονός, το νέο αίμα στην μουσική από τον χώρο της ποπ θα είναι πια όλο και πιο δίπλα στους πιο ΄σοβαρούς΄καλλιτέχνες και οι πιο ΄σοβαροί΄ θα πλησιάσουν την ποπ.
 
Κάποιοι θα συνεχίσουν αυτό που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια, είναι εγωιστικό ίσως, αλλά όποιος μελετήσει αυτά που εντάσσουμε σταδιακά στο site θα διαπιστώσει ότι μπορούν να βοηθήσουν όποιον αγαπά την μουσική και το βασικό μήνυμα είναι η αγάπη για όλα τα είδη της.
 
Κώστας Ζουγρής