Έχουν περάσει 50 χρόνια από την ταινία Η Δίκη του Franz Kafka μια ταινία που είχε εντυπωσιάσει μικρούς και μεγάλους της εποχής, πολλοί από τους οποίους, όπως συμβαίνει συχνά, αγνοούσαν την ύπαρξη του βιβλίου.
 
Όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, ποτέ δεν είχε διανοηθεί κανείς να συγκρίνει την ατμόσφαιρα της ταινίας με την καθημερινή ζωή, ακόμα και στην περίοδο την χούντας.
Τελευταία όμως, όλο και πιο συχνά ακούμε εκφράσεις για καφκικό περιβάλλον και μερικοί από εμάς, όπως εγώ, πραγματικά φοβόμαστε ότι έχουμε ξεφύγει.
 
Ο φανερός έλεγχος που ασκεί η κυβέρνηση μέσω των τραπεζών από τις οποίες έχουν πάρει τεράστια δάνεια σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, δείχνει να επηρεάζει την συμπεριφορά τους, η οποία είναι κάθε άλλο παρά αμερόληπτη.
 
Όλοι πια, λίγο-πολύ αποφεύγουμε να μιλάμε στο τηλέφωνο για θέματα που νομίζουμε ότι θα μπορούσαν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον κάποιων που ....δεν τα εγκρίνουν.   
Το περί δικαίου αίσθημα έχει πάει περίπατο προ πολλού και αρκετοί πολίτες διαμαρτύρονται για άδικες δικαστικές αποφάσεις που κατάσχουν την περιουσία τους για αναλογικά μικρά ποσά.
 
Όλα τα δελτία ειδήσεων αναφέρονται σε  υποθέσεις που έχουν σχέση με συγκεκριμένη κομματική παράταξη, στην οποία ρωτώντας αθώα προσπαθούν να φορτώσουν κάθε παράνομη ενέργεια που υπάρχει στη χώρα μας, με ύφος, αυτός ο τερματοφύλακας που έφαγε αυτό το τζάμπα γκολ, ανήκε σε συγκεκριμένο κόμμα;
Μιλάμε βέβαια για ένα κόμμα που κανονικά δεν έπρεπε να υπάρχει και να είχε λάβει μέρος σε εκλογές, όπου τώρα διεκδικεί μεγαλύτερο ποσοστό λόγω αντίδρασης και δυσσαρέσκειας του κόσμου.
 
Η κυβέρνηση ξεχνάει ότι οι ηγέτες μας και η πλειοψηφία ΜΜΕ, αλλά και λαού, υποστήριζε Σαντάμ, Καντάφι, Μιλόσεβιτς και άλλα λουλούδια, αφού σχεδόν πάντα επιλέγει λανθασμένες θέσεις όπως αποδεικνύεται ιστορικά στην συνέχεια.
 
Όσο για την αντιπολίτευση, θα πρέπει να έχει ήδη πονηρευτεί ότι αυτά που γίνονται για βουλευτές και στελέχη ενός κόμματος, με την κατάλληλη νομική κάλυψη που αλλάζει από την κυβέρνηση όποτε θέλει και με όποιο τρόπο θέλει, μπορεί να συμβούν και στην ίδια.
Όσο για τα ΜΜΕ, ουσιαστικά με την στάση τους προδίδουν τον λαό και λογικά θα έχουν και αυτοί το τέλος που είχαν στην ιστορία όλοι οι προδότες,  γι' αυτούς βέβαια, θα είναι το κλείσιμο.
 
Δεν μιλώ βέβαια για την φιλομνημονιακή πολιτική τους, για την οποία στο κάτω κάτω μπορεί να αποδειχθεί στο μέλλον ότι είχαν δίκιο, όπως λέμε συνήθως αστειευόμενοι, ΄η νεκροψία θα δείξει΄.
 
Ο τρόπος που υποστηρίζουν όμως τις κυβερνητικές θέσεις, χωρίς ποτέ να αμφισβητήσουν το παραμικρό, δεν μας δείχνει την ανεξαρτησία τους.
Στον κινηματογράφο η ταινία με την ιστορία του Κάφκα, ήταν μαυρόασπρη, σήμερα όμως η ζωή των περισσοτέρων Ελλήνων έχει μόνο μαύρο.
 
 
Κώστας Ζουγρής