Από τον Γιάννη Πετρίδη

 
 
Ο Mark Knopfler χρειάστηκε να συμπληρώσει σχεδόν τα 30 του χρόνια για να πετύχει στη μουσική, αλλά από την πρώτη του πετυχημένη εμφάνιση, το 1978, με το Sultans Of Swing και το πρώτο άλμπουμ των Dire Straits, που ήταν το συγκρότημά του, μας κρατάει σταθερά συντροφιά παρουσιάζοντας αρκετά συχνά νέα άλμπουμ.
 
Η χαρακτηριστική φωνή του, που είναι επηρεασμένη από τον Bob Dylan και το ξεχωριστό χαρισματικό και απλό παίξιμο της κιθάρας του, βοήθησαν στο να μείνει για πολλά χρόνια στην επικαιρότητα γράφοντας σημαντικά άλμπουμ με τους Dire Straits, προσωπικούς δίσκους, μουσική για αρκετές κινηματογραφικές ταινίες και συμμετοχές σε δίσκους άλλων μεγάλων καλλιτεχνών.
 
Η πρώτη σχέση του Knopfler με τη μουσική, ως επαγγελματίας, ήταν όταν έγραφε ροκ κριτικές για την εφημερίδα Yorkshire Evening Post κατά την διάρκεια των σπουδών του. Μέχρι τότε ήταν ένας ακόμα ακροατής της μουσικής ονομάτων όπως ο Elvis Presley και οι γνωστοί κιθαρίστες Chet Atkins (αμερικανός από τον χώρο της κάντρι, με τον οποίο ηχογράφησε και άλμπουμ όταν ο Mark έγινε διάσημος, αυτή η συνεργασία τους χάρισε μάλιστα και τρία βραβεία Γκράμι), Jimi Hendrix, Django Reinhardt, Scotty Moore και James Burton.
 
Από τις αρχές της δεκαετίας του '70 άρχισε να παίζει με διάφορες μπάντες σε παμπ της περιοχής του Newcastle. Τα πρώτα ονόματα των συγκροτημάτων στα οποία συμμετείχε, ήταν Cafe Racers, Silver Heels και Brewers Droop. Επίσης έφτιαξε κι ένα ντουέτο με τον Steve Phillips, που αρκετά χρόνια αργότερα θα τον πάρει στους Notting Hillbillies, συγκρότημα που δημιούργησε όταν αποφάσισε να σταματήσει την καριέρα των Dire Straits.
 
Το 1976 άρχισε να γράφει δικά του τραγούδια και όταν συνάντησε τα υπόλοιπα μέλη των Dire Straits, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο αδελφός του David, έγραψε το Sultans Of Swing, μια ιστορία για έναν κιθαρίστα της τζαζ, τον οποίο παρακολούθησε κάποια μέρα ο Knopfler να παίζει μπροστά σε μία ομάδα από νεαρά παιδιά που δεν είχαν καμία σχέση με την μουσική του. Το Sultans Of Swing έπαιξε για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο του BBC το καλοκαίρι του 1977 ο μουσικοκριτικός Charlie Gillett, που έφυγε πρόσφατα από την ζωή, και τις επόμενες μέρες τού τηλεφώνησαν όλες οι γνωστές δισκογραφικές εταιρείες ζητώντας πληροφορίες για τον ερμηνευτή.
 
Το 1978 συνοδεύουν τους Talking Heads στην βρετανική περιοδεία τους και την ίδια χρονιά, μέσα σε 12 μέρες, ηχογραφούν με λίγα χρήματα το πρώτο τους άλμπουμ, που έμελλε να τους καθιερώσει.
 
Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα εκτός Βρετανίας που το κυκλοφόρησε, γεγονός που εντυπωσίασε τον Knopfler και τον μάνατζέρ τους Eddie Bicknell, με επακόλουθο την γνωριμία μας και την συνέντευξη που μου έδωσε στο ραδιόφωνο μερικά χρόνια αργότερα, όταν το συγκρότημα ήταν στην κορυφή της επικαιρότητας. Η επιτυχία τους στην Ελλάδα ήταν και ο βασικός λόγος που τους έκανε να έλθουν να παίξουν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ανοίγοντας μία από τις ευρωπαϊκές περιοδείες τους στα μέσα της δεκαετίας του '80, όταν οι Dire Straits ήταν στο αποκορύφωμα της δόξας τους.
 
Εκείνη την περίοδο, σχεδόν όλοι οι νέοι βρετανοί που ήθελαν να ασχοληθούν με τη μουσική έπαιζαν πανκ ή νιου γουέιβ, ο Knopfler και η παρέα του, όμως, πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα, διάλεξαν τον ήχο που τους καθιέρωσε και ήταν πιο κοντά στο παραδοσιακό ροκ. Στις εμφανίσεις που έκαναν σε διάφορες παμπ της Βρετανίας έλεγαν στον άνθρωπο που ελέγχει την ένταση της μουσικής τους, να την έχει χαμηλά για να μπορούν οι θαμώνες να συζητούν μεταξύ τους ακούγοντας μουσική.
 
Απαντώντας σ' αυτούς που του λένε ότι η φωνή του μοιάζει αρκετά με αυτήν του Bob Dylan, ο Knopfler είπε: «Ποτέ δεν είπα ότι είμαι η Dolly Parton, άκουγα τον Dylan από 11 χρονώ και το να τον μιμηθώ ήταν κάτι αυθόρμητο, που δεν το είχα προσχεδιάσει. Επίσης στον αφηγηματικό τρόπο των τραγουδιών μου έχω επηρεαστεί από τον Randy Newman».
 
Το παίξιμο της κιθάρας του, θύμιζε J.J.Cale και τον κιθαρίστα των Amazing Rhythm Aces, Barry Barton, που δεν ήταν γνωστός στην Βρετανία, αλλά ο Knopfler τον παρακολουθούσε από μικρός.
 
Τα περισσότερα από τα τραγούδια του είναι γραμμένα μέσα από τις σκηνές που έβλεπε καθημερινά μπροστά του, όπως όταν έγραψε τους στίχους για το Money For Nothing μέσα σε ελάχιστα λεπτά, βλέποντας έναν επισκέπτη σε μεγάλο κατάστημα με ηλεκτρικά είδη, όπου έψαχνε να αγοράσει κάποιο προϊόν.
Το Private Dancer, που είναι ένα άλλο από τα γνωστά τραγούδια των Dire Straits, γράφτηκε σε μια περίοδο που ο Knopfler είχε εντυπωσιαστεί από το ομώνυμο τραγούδι τής Tina Turner. Το Private Investigations είναι ένα μικρό ποίημα, στο οποίο ο Knopfler προσπαθεί να περιγράψει την προσπάθεια που κάνει ένας συνθέτης να γράψει ένα τραγούδι και στο μυαλό του η αρχική σύλληψη έγινε για ένα υποθετικό σάουντρακ από μια ταινία που δεν υπήρχε. Ενα άλλο τραγούδι του, το Water Of Love, γράφτηκε για να περιγράψει τις πληγές που του άφησε ο χωρισμός με την πρώτη του γυναίκα.
 
Το Brothers In Arms, από το ομώνυμο άλμπουμ τους, γράφτηκε από τον Mark έχοντας στην σκέψη του τον μεγάλο αμερικανό κιθαρίστα Les Paul, ο οποίος που πέθανε πέρσι σε μεγάλη ηλικία, αφού πρώτα είχε προλάβει να δημιουργήσει έναν προσωπικό ήχο και μία μοναδική κιθάρα με το όνομά του, γαλουχώντας άπειρες γενιές ροκ κιθαριστών. Το άλμπουμ αυτό του 1985, με το Money For Nothing, ήταν και το πιο εμπορικό στην ιστορία του συγκροτήματος.
 
Το συγκρότημα Notting Hillbillies φτιάχτηκε το 1988 και ως μέλη του, εκτός του Knopfler, ήταν οι Guy Fletcher, που παίζει κίμπορντς σχεδόν σε όλα τα προσωπικά άλμπουμ τού Mark, Brendan Croker και ο παλιός του φίλος Steve Phillips. Δύο χρόνια αργότερα θα επανασυνδέσει τους Dire Straits και θα κυκλοφορήσουν το άλμπουμ On Every Street.
 
Στα επόμενα χρόνια θα κυκλοφορήσουν άλλοι δύο ζωντανά ηχογραφημένοι δίσκοι για το συγκρότημα, αλλά ο Knopfler θα προτιμήσει να κυκλοφορεί μόνο προσωπικούς δίσκους.
 
Το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ ήταν το Golden Heart το 1996. Θα ακολουθήσουν, εκτός από τα σάουντρακ, οι δίσκοι Sailing Το Philadelphia (2000), The Ragpicker's Dream (2002), Shangri-La (2004), Kill to get Crimson (2007), Get Lucky (2009) και Privateering (2012).
 
Ο Knopfler θα γράψει αργότερα μουσική για πολλές ταινίες, όπως οι: Local Hero, Metroland, Cal, Last Exit Το Brooklyn, Wag The Dog και για το Princess Bride.
Οι πωλήσεις των δίσκων του συγκροτήματος των Dire Straits ξεπερνούν σήμερα τα 120 εκατομμύρια και ο Knopfler κέρδισε την 27η θέση στον κατάλογο με τους σημαντικότερους κιθαρίστες όλων των εποχών του περιοδικού Rolling Stone.
Εκτός από τη συνεργασία του με τον Chet Atkins, ο Mark είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί και με τον Bob Dylan παίζοντας κιθάρα στο άλμπουμ Slow Train Coming (1979) και κάνοντας συμπαραγωγή μαζί του στο άλμπουμ Infidels, που κυκλοφόρησε το 1983. Παραγωγή έχει κάνει και στα άλμπουμ Knife των Aztec Camera (1984), Miracle του Willie Deville (1987) και It's Money That Matters (1988) για έναν ακόμα καλλιτέχνη που θαύμαζε από μικρός, τον Randy Newman.