47032 grande

 

Πριν από πολλές δεκαετίες, στην....αρχαία Ελλάδα, τα παπούτσια ήταν σύμβολο της οικονομικής κατάστασης που κουβαλούσε κάθε παιδί.

 

Θυμάμαι ότι συνήθως πάντα δεν έπαιρνα μέρος στις παρελάσεις ή τις σχολικές γιορτές του σχολείου γιατί ήθελε συγκεκριμένο χρώμα ή ζευγάρι παπούτσια, τα οποία δεν είχα.

 

 

Τα παιδιά από εύπορες οικογένειες φορούσαν συχνά λουστρίνια στις γιορτές ή στην εκκλησία.

 

 

Εμείς ήμασταν από τα παιδιά που φορούσαμε παπούτσια με τρύπιες σόλες ή κομμένα μπροστά γιατί είχαν μεγαλώσει τα πόδια μας και δεν μας έκαναν, αλλά ταυτόχρονα δεν υπήρχαν χρήματα για να πάρουμε καινούργια.

 

 

Σήμερα ζούμε σε μια Ελλάδα, που όλοι γκρινιάζουμε, αλλά δύσκολα θα βρεις παιδί που να μην κυκλοφορεί με το μοντέλο παπουτσιών που θα το κάνει να ξεχωρίσει.

 

 

Εκπτώσεις στις επόμενες μέρες και συνήθως διαβάζω κάτι τιμές που νομίζω ότι ζω στην Ελβετία, από 120 ευρώ, 88 λέει και νομίζουν ότι κάνουν φοβερή έκπτωση.

 

 

Σε χώρες όπως η Αμερική που οι μισθοί είναι σε σημαντικό βαθμό υψηλότεροι, με 100 ευρώ στις εκπτώσεις θα πάρεις 4-5 ζευγάρια παπούτσια.

 

Σε κύκλο συζητήσεων που είχα με Πετρίδη και ο Γιάννης με Παπαστεφάνου, ο Γιώργος είπε ότι στο δικό του περιβάλλον δεν υπήρχαν τρύπια παπούτσια, δυστυχώς όμως σε άλλους υπήρχαν και τον χειμώνα με τις βροχές γυρίζαμε σπίτι με βρεγμένες τις κάλτσες.

 

 

Προσπάθησα να θυμηθώ πώς έλεγαν κάτι ανάλαφρα παπούτσια που φόραγε η μητέρα μου, σε σχετικά νεαρή ηλικία και νομίζω ότι τα κατάφερα.

 

 

Ρώτησα μερικούς μεγαλύτερους σε λεωφορείο της Σαλαμίνας, αλλά κανείς δεν θυμόταν, στην αρχή σκέφτηκα την λέξη τσάρλεστον, αλλά νομίζω ότι τα έλεγαν 'ροκ', ψιλή σόλα, μπορεί και να είχαν κάποτε 5-10 δραχμές, ήταν ανάλαφρα και πρακτικά.

 

Μου είπε ο Γιάννης, 'να βάλεις και Ελληνικά τραγούδια αν γράψεις κάτι'.

 

Στα πρότυπα αυτών που έγραφα για την βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας και τώρα είναι διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή, με ελάχιστους όμως να ενδιαφέρονται σκέφτηκα να γράψω κάτι για τα παπούτσια, πάντα σύμβολο εξουσίας και επίστροφή για μένα τουλάχιστον στα τρύπια παπούτσια και με κοροϊδεύουν τα παιδιά μου, αλλά ίσως μου έχει μείνει από την παιδική μου ηλικία.

 

 

Μια χαρά θα τα κατάφερνα σαν ζητιάνος στον ηλεκτρικό, εδώ παρά την πολυκοσμία δεν τα καταφέρνω, πρέπει να έχεις ταλέντο'

 

 

Κώστας Ζουγρής