31791152 243396509559900 1151576647267254272 n

 

Μία εξέταση και ερμηνεία, πέρα από τον γνωστό στίχο...

 

''It's better to burn out than to fade away...''

 

▲ Ο στίχος αυτός από το 'My My, Hey Hey (Out of the Blue)' του NEIL YOUNG ολοκλήρωνε το γράμμα αυτοκτονίας του Kurt Cobain το 1994. 
Παρατήρησα λίγο περισσότερο το κομμάτι και είδα πως μπορεί ο Νeil Young να το είχε γράψει λίγο για τον εαυτό του, λίγο για τον Έλβις κ τον Johnny Rotten, στη πραγματικότητα όμως είναι ένα ψυχογράφημα του Cobain που σου σηκώνει την τρίχα εάν κάνεις την σύνδεση...

 

Ο Neil το έγραψε για τον Kurt χωρίς να το γνωρίζει, η επιλογή του Cobain να ολοκληρώσει ένα τόσο σημαντικό χειρόγραφο με αυτό το τραγούδι κρύβει πολλά από πίσω, για πάμε...


___________________________________

 

❝ there's more to the picture than meets the eye❞

 

Περιγράφει όλο την εικόνα του Cobain στα τελευταία του χρονιά και το πως προσπαθούσε να κρύψει μέσα του τους δαίμονες του κ το μαρτύριο με το προβληματικό στομάχι του. 
Όπως αναφέρει στο γραμμα του, όλη αυτή η τρέλα, η μανία και ο θαυμασμός από τον κόσμο μετά τις συναυλίες, δεν τον τροφοδοτεί με την ίδια ενέργεια όπως τον Freddie Mercury. 
....Αναφέρει πως θαυμάζει κ ζηλεύει τον Φρέντυ που το απολαμβάνει όλο αυτό κ του δίνει δύναμη, άλλα για εκείνον δεν ήταν έτσι. Δεν έβρισκε πια ευχαρίστηση στο να γράφει ή να ακούει μουσική και δεν μπορούσε να υποκριθεί, ένιωθε ατιμία στο να λαμβάνει όλη αυτή την αγάπη ενω ο ιδιος δεν περναγε καλα. Μισούσε την βιομηχανία της μουσικής και το όλο σύστημα υποκρισίας. Όλα αυτά εν μεσώ της εκκωφαντικής επιτυχίας του Nevermind... Δεν συμβιβάστε ποτέ, με την δόξα, την επιτυχία, τη φήμη, ούτε και με τον εαυτό του.
___________________________________

 

❝ the king is gone but he's not forgotten❞

 

Προφητικό. Όχι απλά δεν ξεχάστηκε, συνεχίζουν να μεγαλώνουν γενιές γενεών με αφίσες του στα δωμάτια, με μπλουζάκια κ βιβλία να πουλάνε ακόμα. Η κληρονομιά του θα μείνει για παντα, καθε έφηβος που περνάει την μελαγχολία της ηλικίας ή παλεύει με δαίμονες του παρελθόντος θα βρίσκει στον Kurt κ τα τραγούδια του την φωνη της ψυχης του που δεν μπορέι να κατανοήσει... Ο Cobain ήταν ο τελευταίος μεγάλος ρόκερ, μαζί του έκλεισε ο πρώτος τόμος της rock ιστορίας...
_____________________________________

 

❝ out of the bue and into the black❞

 

Ξαφνικά και και μέσα στο μαύρο, την ησυχία την λύτρωση.
Στο μαύρο του απόλυτου τίποτα...εκεί που θα ένιωθε ήσυχος όπως δηλώνει και ότι η κόρη του θα μεγαλώσει καλύτερα χωρίς αυτόν.....
Η κορούλα του, που του θύμιζε τον παλιό του εαυτό, τον χαρούμενο Kurt που δεν είχε μέσα του καχυποψία για τους ανθρώπους αλλα μεχρι την ηλικια των μόλις 7 ετών. 
Ήθελε να ελπίζει πωςι η Φράνσις δε θα καταντήσει σαν εκείνον, Έναν αυτο-καταστροφικό και μίζερο ροκά όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο ίδιος...


____________________________________________

 

❝ They give you this but you pay for that ❞

 

Του δόθηκε η κορυφή του κόσμου της μουσικής βιομηχανίας, και πλήρωσε εν τέλει με το νόμισμα της ίδιας του της ζωής μη αντέχοντας τον εκκωφαντικό ηχο της ψεύτικης και υποκριτικής κατ'εκεινον επιτυχίας. Σου δίνουν , αλλά θα πληρώσεις με το να μη μπορείς να κάνεις τίποτα να διαχειριστείς όπως θέλεις την κατάσταση, την στιγμή που ο καλλιτέχνης υπογράφει το συμβόλαιο, παραδίδει το έργο του στα αδηφάγα χέρια τους, είτε το γνωρίζει είτε όχι , μετατρέπεται σε εμπορικό κωδικό, σε brand, σε προϊόν. Σου δίνουν και σου παίρνουν ταυτόχρονα τα πάντα.


____________________________________

❝ its better to burn out than to fade away ❞

 

Το έγραψε ο ίδιος ο Cobain στο τέλος του γράμματος. Θέλοντας να δώσει μια εξήγηση σε όλους μας, μα περισσότερο ίσως στον εαυτό του. Να μας δώσει, το ''γιατί;''. Διότι προτίμησε να φύγει ξαφνικά, έχοντας δώσει ο,τι είχε, πάρα να αργοσβήνει πνιγμένος στα σωματικά του και ψυχικά του προβλήματα...

 

➢➢➢ Αυτό που έκανε ο Cobain στο τέλος του γράμματος ήταν να μας δείξει που να εστιάσουμε, ανέφερε έναν και μόνο στίχο γνωρίζοντας πιθανόν πως ο κόσμος θα αναζητήσει το γιατί, αυτό έκανα και εγώ στη προσπάθεια μου να καταλάβω...

 

>> https://genius.com/981349

 

 

 

Πηγή: Λέσχη Rock