Αν με ρωτήσετε τί νούμερο παπούτσι φορούσε η Βίβιαν Λη, δεν θα δυσκολευτώ καθόλου να απαντήσω. Αν μού ζητήσετε όμως να σάς πω πώς γίνεται μια μακαρονάδα, μάλλον θα με φέρετε σε δύσκολη θέση.

 

Όσες φορές και να μού έχουν πει τη συνταγή, το μυαλό μου αρνείται να την περάσει στο αρχείο. Πάλι καλά που έμαθα να τηγανίζω αυγά. Γι'αυτό, θαυμάζω πολύ όσους τα καταφέρνουν στην κουζίνα και που μάλιστα δείχνουν πως το χαίρονται. Ρώτησα πρόσφατα ένα φίλο μου, που παρακολουθεί τις εκπομπές μαγειρικής στην τηλεόραση, αν όλα αυτά που προτείνουνε οι σεφ, τρώγονται κιόλας. «Τέλεια! Όρεξη νά'χεις» μού απάντησε.

 

Πρέπει λοιπόν να το παραδεχτώ. Όρεξη έχω, αλλά μόνο για να τρώω, όχι για να μαγειρεύω. Αυτό ωστόσο δεν με εμπόδιζε από τότε που ήμουνα παιδί, να ακούω στο ραδιόφωνο εκπομπές μαγειρικής και να απορώ, γιατί άραγε υπαγορεύουν τα υλικά με τόσο αργό ρυθμό, ενώ τρέχει η γλώσσα στην εκτέλεση. «Μα τα υλικά είναι που έχουν σημασία κι αυτά είναι που αλλάζουν» μού εξηγούσαν. «Τα υπόλοιπα η καλή νοικοκυρά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρει». Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, μπορεί να υπάρχει κόσμος που πεινάει, αλλά οι εκπομπές μαγειρικής καλά κρατούν. Και κάθε εκπομπή έχει τον σταρ της.

 

Το θέμα είναι ο παρουσιαστής, μάγειρος ή μαγείρισσα, να κάνει στον θεατή αυτό που λέμε γκελ. Αυτό το είχε ο Ηλίας Μαμαλάκης. Ήταν πολύ άμεσος, φιλικός και γλαφυρός. Αλλά βοηθήθηκε πολύ στις εκπομπές του κι από την σκηνοθετική μαεστρία του φίλου Κώστα Αυγέρη. Και δεν ήταν μόνο οι συνταγές και ο τρόπος που τις έδινε ο Ηλίας, να γλείφεις τα δάχτυλά σου, αλλά και οι ξεναγήσεις του, εντός και εκτός Ελλάδας, που κάνανε εντύπωση.

 

Θυμάμαι στο ταξίδι στη Συρία, όλο το πούλμαν δεν σταμάταγε να λέει «Ο Μαμαλάκης προτείνει αυτό, ο Μαμαλάκης είπε το άλλο». Κι όμως, αυτός ο γεννημένος θεατρίνος που τον είδαμε και σε διαφημιστικά σποτάκια, δεν αγαπούσε λέει το θέατρο. Δύο παραστάσεις είχε δει όλες κι όλες στη ζωή του! Μάς το εξομολογήθηκε ο ίδιος κάποιο βράδυ που μάς τραπέζωσε στο σπίτι του στην Κηφισιά, με δικές του φυσικά μαγειρικές. Και του μεν Ηλία τις γεύσεις τις δοκίμασα, τα σπαγγέτι όμως του κυρίου που μάς προσκαλεί τώρα στην κουζίνα του, ποτέ. Ο ίδιος δείχνει να καμαρώνει για τις επιδόσεις του.

 

Εγώ θαυμάζω τη φωνή του. Ρομπέρτο Αλάνια. Μαζί με την τότε γυναίκα του, την επίσης διάσημη Ρουμάνα υψίφωνο Άντζελα ή Αντζέλα Γκεοργκίου, τον είχαμε δει και ακούσει στο Ηρώδειο το 2002. Στο βίντεο-κλιπ του 2009 που έχουμε τώρα εδώ, ο Ρομπέρτο δεν τραγουδάει κάποια άρια τενόρου από όπερα, αλλά μια φημισμένη ταραντέλα. Έχοντας παράλληλα τον νου του να μην του καούν τα μακαρόνια. «Luna mezz'o mare». Ναπολιτάνικο τραγούδι, που ξεκίνησε από την Σικελία και που θα το έχετε οπωσδήποτε συνδέσει με την ωραία σκηνή του γάμου στο Νονό του Φράνσις Φορντ Κόπολα, τον πρώτο από τους τρεις. Εκεί η Μοργκάνα Κινγκ το τραγουδούσε ως Καρμέλα, σύζυγος Βίτο Κορλεόνε.

 

 

Γιώργος Παπαστεφάνου