Αν αναζητήσετε στο google «Protagon Βαρουφάκης Μια φορά θυμάμαι» θα βρείτε ολόκληρο ένα κείμενο που είχε ανεβάσει ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης στις 30 Δεκεμβρίου του 2011 γύρω από ένα οδοιπορικό του στα βάθη της Αυστραλίας.

 

Είχε βρεθεί, λέει, σ'ένα απομακρυσμένο και έρημο, ξενοδοχείο να το πούμε, μήπως μοτέλ, μήπως σαλούν, και εκεί είδε μια απίστευτη σκηνή. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι Αβοριγίνων να βάζει στο πικάπ ένα δισκάκι των 45 στροφών, ξεχασμένο εκεί από καιρό και ακούγοντάς το, να αρχίζει αγκαλιασμένο να χορεύει. Ήταν γνώριμη για τον κ Βαρουφάκη η φωνή της τραγουδίστριας, Αρλέτα, γνωστό και το τραγούδι, «Μια φορά θυμάμαι μ'αγαπούσες».

 

 

Αξίζει να διαβάσετε αυτή τη ιστορία, την οποία θα συμπληρώσω τώρα εγώ με πρόσθετα στοιχεία. Κάποια μέρα λοιπόν, πάνε χρόνια από τότε, μού τηλεφώνησε ο Γιάννης- με δύο ν -Σπανός για να μού πει πως το τραγούδι μας το είχε ηχογραφήσει στην Αυστραλία ένα ροκ συγκρότημα, που λεγόταν Dirty Three. Ο Γιάννης Πετρίδης - κι αυτός με διπλό ν - όταν τον ρώτησα τί ξέρει, όχι μόνο μού το επιβεβαίωσε, αλλά μού έδωσε να ακούσω και τον δίσκο, ένα cd του 1996 με γενικό τίτλο Horse Stories.

 

Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε η ΑΕΠΙ. Και πράγματι πήραμε κάποια ποσοστά, το κυριότερο όμως είναι πως αποκαταστάθηκε εν μέρει η τάξη. Γιατί ενώ το τραγούδι είχε κρατήσει σε μετάφραση τον αρχικό του τίτλο, I remember a time when once you used to love me, ο δίσκος στη θέση των δημιουργών είχε τη λέξη unknown. Το πώς έφτασε η χάρη μας μέχρι την Αυστραλία μού το εξήγησε η Αρλέτα.

 

Βασικό μέλος, λοιπόν, των Dirty Three είναι ο Warren Ellis, τον οποίο γνώρισε η Αρλέτα όταν είχε έρθει στην Αθήνα με την μπάντα του Νικ Κέηβ. Όμως ο Γουώρεν είχε έρθει στην Ελλάδα και παλιότερα, έμαθε μάλιστα να παίζει και μπουζούκι εκτός από βιολί, πιάνο, κιθάρα, φλάουτο, βιόλα και μαντολίνο. Θα πρέπει να ήταν το 1988 η πρώτη επίσκεψη, γιατί τότε έκανε βόλτα στην Ευρώπη ο 23χρονος Αυστραλέζος μουσικός. Και τότε, εδώ στη χώρα μας είχε γνωρίσει ένα κορίτσι απ'τη Σερβία. Δεν άργησε το Μια φορά θυμάμαι να γίνει το τραγούδι τους.

 

Όταν εκείνος γύρισε πίσω στην πατρίδα του, η επικοινωνία τους συνεχίστηκε και σε μια απ'τις κασέτες που ανταλλάξανε, υπήρχε και το δικό μας το τραγούδι, αλλά χωρίς τα ονόματα συνθέτη και στιχουργού. Λίγο αργότερα, το 1992 ο Γουώρεν και οι φίλοι του Μικ Τάρνερ και Τζιμ Γουάιτ δημιούργησαν τους Dirty Three. Και στον πρώτο δίσκο που ηχογράφησαν μπήκε σε διασκευή και το τραγούδι μας, καθώς και εμείς ως «άγνωστοι».

 

Όμως και πάλι δεν τελειώνει εδώ η ιστορία, γιατί μια μέρα μού τηλεφώνησε ξανά ο φίλος μου ο Σπανός για να μού πει πως το τραγούδι μας και στις δύο πια εκτελέσεις, και με Dirty Three και με Αρλέτα, ακούγεται σε μια αυστραλέζικη ταινία με τίτλο Praise, ταινία ενδιαφέρουσα του Τζων Κιούραν, παραγωγής 1998. Λαγωνικό ο Σπανός, πού πάει και τα ανακαλύπτει! Φυσικά, αφού ήμασταν unknown ούτε αυτή τη φορά μάς είχαν ζητήσει άδεια και για δεύτερη φορά φρόντισε το θέμα η ΑΕΠΙ. Τώρα, την ερμηνεία τής Αρλέτας στο ύφος της μπαλάντας νομίζω πως την ξέρετε.

 

Θέλετε να γνωρίσετε και την εκδοχή των Dirty Three; Εδώ βέβαια το πράγμα πάει αλλού. Τέρμα οι ρομαντισμοί, τέρμα οι γλύκες, σκληρή ροκιά έχουμε εδώ. Με ένταση, με ηλεκτρισμό, με τρεις θαυμάσιους μουσικούς και ολίγη ψυχεδέλεια, μέχρι και βρακοφόρους που αιωρούνται έχουμε εδώ. Δάνειο φυσικά απ'το διαδίκτυο.

 

 

ΥΓ Η Αρλέτα πέθανε  72 ετών.