David Bowie Lazarus video

 

Το τελευταίο άλμπουμ του David Bowie, που κυκλοφόρησε λίγες μόλις ημέρες πριν από το ξαφνικό θάνατό του, ίσως περιείχε κάποιες ενδείξεις για τον μυστικό αγώνα του με τον καρκίνο.

 

Το Blackstar ανοίγει με το στίχο, ''Look up here, I’in heaven- Κοίτα εδώ πάνω, είμαι στον ουρανό’’. Το βίντεο για το "Lazarus", που κυκλοφόρησε λίγες μέρες πριν από το θάνατό του Bowie, τον απεικόνιζε σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, με τα μάτια του δεμένα με επιδέσμους.

 

 

 

Αργότερα, ίσως σαν αναφορά στις προσπάθειες του για την ολοκλήρωση του Blackstar, ο Bowie φαίνεται να εργάζεται μανιωδώς στο γραφείο του. Ο ίδιος ο τίτλος του τραγουδιού αναφέρεται σε  έναν χαρακτήρα από τη Βίβλο που αναστήθηκε από τους νεκρούς, και ο Bowie παρακάτω λέει “This way or no way, you know, I’ll be free. Just like that bluebird, oh I ’ll be free – Είτε με αυτό τον τρόπο ή όχι, ξέρετε, θα είμαι ελεύθερος. Ακριβώς όπως εκείνο το πουλί, θα είμαι ελεύθερος.

 

Ο Tony Visconti, παραγωγός του Bowie, επιβεβαίωσε ότι γνώριζε για την κατάσταση υγείας του Bowie καθώς εργάζονταν για το άλμπουμ. "Έκανε το Blackstar για εμάς, ήταν το αποχαιρετιστήριο δώρο του", δήλωσε σε μια δημοσίευση του στο Facebook. Είναι δύσκολο να μην ακούσει κανείς τις αναφορές για την κατάσταση του Bowie παντού στο Blackstar. Το ομώνυμο κομμάτι, το οποίο διαθέτει ένα σκοτεινό βίντεο γεμάτο με εικόνες ταφής, περιλαμβάνει το στίχο “Something happened on the day he dies / Spirit rose meter and stepped aside.” Το τέλος φαίνεται να είναι πολύ πιο κοντά στο ‘’Dollar Days’’: “I’dying to. I’trying to.”

 

Στο κομμάτι “I Can’t Give Everything Away,”  ο Bowie φαίνεται να παλεύει με τη διάγνωσή του: “I know something is very wrong / The pulse returns the prodigal sons / The blackout hearts, the flowered news, with skull designs upon my shoes.”

 

 Για μας τους νεότερους, καλλιτέχνες όπως ο David Bowie είναι κάτι πραγματικά μοναδικό. Η ακτινοβολία που βγαίνει μέσα από το έργο τους αποτελεί οδηγό για την μεγέθυνση της αγάπης μας για την μουσική στον κόσμο της οποίας μεγαλώνοντας μπαίνουμε όλο και με περισσότερη διάθεση, γιατί όπως όλες οι τέχνες ποτέ δεν φτάνεις στο αποκορύφωμα της γνώσης, πάντα θα υπάρχει κάτι να μάθεις, πόσο μάλλον για μας που ξέρουμε ελάχιστα σε σχέση με αυτούς που μας έδωσαν το ανθρώπινο κίνητρο να ασχοληθούμε περισσότερο

 

Λουίζα Ζουγρή

 

Αντίο Starman.... από τον Γιάννη Πετρίδη