odysseas elytis na chairesai 3 pragmata sti zoi soy tin kali ygeia dyo filoys kai mia agapi

 

 

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη

 

Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν αίμα
Βαθιά μες στο χρυσάφι του καλοκαιριού

 

Και τ’ άρωμα των γυακίνθων –Μα πού γύριζες

Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση

 

Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας

 

Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.

 

Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι

 

Για ν’ αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους

 

Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
Ή για να πας καβάλα στον μαΐστρο.

 

Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο
Στους κινδύνων των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.

 

[Από την ενότητα Η θητεία του καλοκαιριού]-Οδυσσέας Ελύτης

Η Μαρίνα των βράχων(απόσπασμα)