leib

 

Ούτε κι ο ίδιος μπορούσε πια να πει τι ακριβώς είχε συμβεί,

και τι είχε προσθέσει

η απεγνωσμένη δίψα του να ξεφύγει από τον εαυτό του. Ίσως όμως

και να τάχε απλώς φανταστεί,

καθισμένος εδώ, στ΄ ανοιχτό παράθυρο, άντικρυ στο βαθύ, σιωπηλό στερέωμα

νοιώθωντας την απέραντη ευτυχία να ζει και να μυρίζει και

να βλέπει και ν΄ αγγίζει

μέσα σ΄ αυτόν τον αλλοπρόσαλλο κόσμο που τον αγάπησε

και τον μίσησε παράφορα

που τα κέρδισε και τάχασε όλα, για να τα κερδίσει και να τα

χάσει ξανά

και ξανά. Γιατί η ζωή είναι ατέλειωτη και μπορεί κανείς να

ξαναρχίσει

και δυο φορές – να ξαναρχίζει κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή-

και τίποτα δε χάνεται, μα όλα είναι για πάντα μέσα σου


Τ.Λειβαδίτης