4b559433e8a9c596b1d930ec479140e3

 

 Από τον ALi Mathloum

Η infamous μέθοδος που έχουν υιοθετήσει από τα σπουδαιότερα ονόματα της υποκριτικής παγκοσμίως.

 

Τι είναι και ποιες οι καταβολές της; Πως εφαρμόζεται;

 

Το διάσημο Actors Studio N.Y., οι σπουδαιότεροι ηθοποιοί και σε ποιες ερμηνείες συναντάμε την απόλυτη αφοσίωση στη μέθοδο και ο καταλύτης MARLON BRANDO.

 

Στέλλα Αντλερ, σε άσκηση υποκριτικής : ‘’θεωρήστε πως είστε κοτόπουλα και βλέπετε μια βόμβα να πέφτει από τον ουρανό, τι κάνετε;’’
Όλοι οι σπουδαστές έτρεχαν πανικόβλητοι να κρυφτούν εκτός από έναν τύπο που καθόταν κάτω σε μια γωνιά ανέμελος. Στο τέλος της άσκησης η Άντλερ των ρώτησε για ποιο λόγο το έκανε αυτό, ο μυστήριος σπουδαστής απάντησε: <<Είμαι κοτόπουλο, που ξέρω τι είναι η βόμβα;’’ Μάρλον Μπράντο.

 

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΑΝΙΣΛΑΦΣΚΙ

 

Ρωσία, περί το 1898-1904. Ο ηθοποιός κ συνιδρυτής Θεάτρου της Μόσχας Κονσταντίν Στανιλάφσκι μετά από μια εμπειρία του πάνω στην σκηνή που την θεώρησε ως απόλυτο φυσικό και συναισθηματικό παίξιμο αποφάσισε να κάνει κάτι για να μπορεί να φέρνει τον εαυτό του να δίνει σε κάθε παράσταση παρόμοιας έντασης ερμηνεία. Η έμπνευση ήρθε από στιγμές επί σκηνής που ο Στανισλάφσκι χρησιμοποίησε τις μνήμες του και μέσω των δικών του εμπειριών προσπάθησε να φέρει τον εαυτό του στην ψυχοσύνθεση της στιγμής που απαιτούσε ο χαρακτήρας που ερμήνευε. Η εμπειρία μετουσιώθηκε σε θεωρία και ύστερα σε ασκήσεις και ολόκληρη σχολή. Η βασική αρχή είναι η χρησιμοποίηση της ‘’συγκινησιακής/συναισθηματικής μνήμης’’ από τον ηθοποιό ώστε να ξυπνήσει το υποσυνείδητο. Αυτή βέβαια πρέπει να έρθει μετά από πλήρη κατανόηση των απαιτήσεων της στιγμής και του παρελθόντος του ρόλου ώστε η προσωπικότητα του εκάστοτε ηθοποιού να μην υπερκεράσει αυτή του χαρακτήρα αλλά να έρθουν σε απόλυτη αρμονία βρίσκοντας ο ηθοποιός στη ψυχή του,το παρελθόν του και το μυαλό του τα κατάλληλα ερεθίσματα που θα φέρουν το πολυπόθητο, το φυσικό και αληθινό παίξιμο. Μέσα στις διεργασίες του συστημικού/ μεθοδικού ηθοποιού για την προετοιμασία του ρόλου είναι οι εξής:

 

- έντονη παρατήρηση του πραγματικού κόσμου και εστίαση στα σχετικά με τον ρόλο ερεθίσματα (π.χ De Niro – Awakenings, πέρασε μήνες σε ψυχιατρική κλινική)
- Ανάκληση βιωμάτων και συναισθημάτων από την ζωή του ηθοποιού που συνδέονται με τις απαιτήσεις του ρόλου.
- Αυτοσχεδιασμός, η επιβεβαίωση ότι ο ηθοποιός έχει κατανοήσει τον ρόλο του είναι ο πετυχημένος αυτοσχεδιασμός που στην μέθοδο δεν είναι άπλα προαιρετικός, είναι απαραίτητος.
- Μια ακραία θέση του Στανισλάφσκι ήταν η απόλυτη αφοσίωση στο ρόλο και 24ώρη παραμονή σε αυτόν εν καιρώ παραστάσεων ή γυρισμάτων (βλ. Day-Lewis) Η ‘’μέθοδος’’ παρόλα αυτά του Στράσμπεργκ δεν την θεωρεί απαραίτητη.
- Σκιαγράφηση της προσωπικότητας του χαρακτήρα μεσώ σημείων κλειδί στο σενάριο για την απόλυτη κατανόηση των στοιχειών του χαρακτήρα.
- το ‘’Μαγικό Αν’’, το ερέθισμα για ένταξη της φαντασίας του ηθοποιού στο ρόλο μέσω των δεδομένων που θα του δοθούν από σεναριογράφο ή σκηνοθέτη για μια κατάσταση. ‘’Αν ήσουν εκεί πως θα αντιδρούσες’’, ακούγεται απλό αλλά η επιτυχία είναι δύσκολη και έρχεται μετά από συναισθηματικά πολύ επίπονες ασκήσεις/διαδικασίες.
- Διαλογισμός και γιόγκα είναι ενίοτε μέσα στις προετοιμασίες του ρόλου ώστε να επιτευχθεί η απολυτή συγκέντρωση στον φανταστικό κόσμο του σεναρίου χωρίς περισπασμούς από τον έξω κόσμο, δλδ το κοινό ή τις κάμερες και το τεχνικό επιτελείο, ο Στανισλάφσκι θεωρούσε βέβαια λεπτή κ επικίνδυνη τη γραμμή προς την παθολογική ψύχωση κ θεώρηση ότι ο ηθοποιός είναι κάποιος άλλος (Χιθ Λέτζερ; )

 

ACTORS STUDION.Y. Κυριότερος οραματιστής και δάσκαλος ο Lee Strasbgerg

 

1947, τρεις άνθρωποι του χώρου ο σκηνοθέτης Elia Kazan η Cheryl Crawford και ο Robert Lewis εμπνευσμένοι και βαθιά επηρεασμένοι από τον Στανισλάφσκι κ το σύστημα του ίδρυσαν το Actors Studio μια προσπάθεια δημιουργίας ενός χώρου εξέλιξης , εκμάθησης και ασφαλούς πειραματισμών για ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Το όραμα του Καζάν ήταν ένα ‘’σπίτι’’ για κάθε εκκολαπτόμενο ηθοποιό όπου μακριά από τα άγχη των audition κ την δημοσιότητα θα μπορούσε να προοδεύσει κ να αποσπαστεί την ‘’μέθοδο’’ με σκοπό της σχολής να είναι η δημιουργία μιας αμερικανικής ‘’σχολής’’ ηθοποιίας. Την επόμενη χρονιά ο Καζάν προσκάλεσε στο διδακτικό team τον ηθοποιό Lee Strasbergo οποίος ήταν φανατικός της σχολής Στανισλάφσκι. Μέτα από λίγα χρόνια στο κουρμπέτι της διδασκαλίας ο Στρασμπεργκ ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή και την συνολική λειτουργία της σχολής. Η βασική γραμμή εκπαίδευσης των ηθοποιών βασίστηκε στην φιλοσοφία κ τις αρχές του συστήματος Στανισλάφσκι άλλα με κάποιες ενέσεις από τον Στρασμπεργκ κυρίως για τις ερμηνείες κ την προετοιμασία για κινηματογραφικούς ρόλους. Η θεωρία και η φιλοσοφία του actors studio είναι η λεγόμενη ‘’μέθοδος’’ και όχι εκείνη του Στανισλάφσκι παρότι είναι βασισμένη στο μεγαλύτερο ποσοστό στις δίκες του αρχές. Μερικοί μόνο από τους σπουδαίους μαθητές του Στράσμπεργκ είναι οι : Paul Newman, Al Pacino, Dustin Hoffman, James Dean, Marilyn Monroe, Jane Fonda, και Jack Nicholson,.
Μερικοί αρχικοί συνεργάτες του Στράσμπεργκ αποσπάστηκαν από εκείνον καθώς δεν τον θεωρούσαν αυθεντικό προαγωγό του ‘’συστήματος’’, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αρκετά κοντινό στην ‘’μέθοδο’’ είναι η Stella Adler που εμπλούτισε την θεωρία πιστεύοντας πως δεν είναι απαραίτητη μόνο η ανάκληση της συναισθηματικής μνήμης αλλά και η φαντασίωση των καταστάσεων κ των δεδομένων από τον ηθοποιό χωρίς να είναι απαραίτητο να ανακαλεί δίκες του εμπειρίες. Οι σπουδαιότερο μαθητές της είναι ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Μάρλον Μπράντο.

 

Ο ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΜΑΡΛΟΝ ΜΠΡΑΝΤΟ

 

Ο Μάρλον Μπράντο πέρα από τον μεγαλύτερο σταρ της γενιάς του και ένας εκ των σπουδαιότερων ηθοποιών στην αμερικανική κινηματογραφική ιστορία, υπήρξε ο πρώτος ηθοποιός που έκανε διάσημη την μέθοδο, το big bang της σύγχρονης ηθοποιίας. Αυτό οφειλόταν στο γεγονός πως η αντίληψη του Μπράντο, η αίσθηση της πραγματικότητας και η συναισθηματική του νοημοσύνη ήταν όλα σε πολύ υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με τον μέσο άνθρωπο. Αυτό φυσικά ήταν το κλειδί που μετουσίωσε τις σπουδαιότερες ερμηνείες του σε σεμινάριο σύγχρονης για τότε ηθοποιίας, διότι εκείνος ήταν που έκανε το θεατρικό και αυστηρά βερμπαλικό παίξιμο με τις μανιέρες και τα τρικ της εποχής στο κινηματογράφο παρελθόν μια για πάντα εν μια νυκτί.

 

Αυτό συνέβη με την ταινία ‘’Λεωφορείον ο Πόθος’’ σε σκηνοθεσία Elia Kazan (actos studio) φυσικά. Ο Καζάν έλυσε τα δεσμά για τον Μπράντο και τον άφησε ελεύθερο να μετουσιώσει σε πράξη όλες εκείνες τις αρχές που διδάχτηκε από την Στέλα Αντλερ, όλη την μέθοδο. Η παρουσία του Μπράντο ήταν ηφαιστειακή, γοητευτική και ωμή. Η ερμηνεία του μια ανοιχτή πληγή,κυριευμένη από συναίσθημα και ρεαλισμό έσκασε σαν ατομική βόμβα για την εποχή, ξέρω σήμερα δεν κάνει ιδιαίτερη αίσθηση αλλά για τον ανυποψίαστο τότε κόσμο που είχε συνηθίσει αλλιώς τα πράγματα το να παρακολουθεί τον Μπράντο να δίνει ρεσιτάλ ρεαλισμού στην μεγάλη οθόνη ήταν αποκάλυψη, από κείνη την περίοδο κ μετά τίποτα πια δεν ήταν ίδιο στην αμερικανικό κινηματογράφο και κυρίως στο κόσμο των ηθοποιών. Παρόλα αυτά ενώ το υπόλοιπο καστ τιμήθηκε με βραβείο Όσκαρ η ακαδημία εκείνη την χρονιά εδώ το Α ανδρικό στον παλιομοδίτη μανιέρο ηθοποιό, παρόλα αυτά πολύ σπουδαίο, Humphrey Bogart, η ατομική βόμβα δεν είχε εξερράγη φαίνεται ακόμα , μέχρι βεβαία τρία χρόνια μετά και το ‘’Οn the Water front’’, τα υπόλοιπα είναι ιστορία...

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ:

 

DANIEL DAY LEWIS:O ΑΠΟΛΥΤΟΣ εκφραστής των άρχων τις μεθόδου, Σε ότι έχει κάνει με εξέχοντα παραδείγματα τα Gangs of New York, Last of the Mohicans , Lincoln, My Left Foot. ΑΞΙΖΕΙ να αναζητήσετε παραδείγματα της απόλυτης αφοσίωσης του στους ρόλους και τι έκανε στις προετοιμασίες για αυτούς. Εγώ τον θεωρώ τον καλύτερο ηθοποιό όλων των εποχών παντού.

 

- RAGING BULL & TAXI DRIVER – ROBERT DE NIRO
-THE PIANIST – ADRIEN BRODY
-RAINMAN – DUSTIN HOFFMAN
-ON THE WATERFRONT, THE MEN, TANGO IN PARIS – MARLON BRANDO
-DOG DAY AFTERNOON, SERPICO & SCENT OF A WOMAN – AL PACINO
-THE DARK KNIGHT – HEATH LEDGER
-ROCKY IV – STALLONE
-MAN IN THE MOON – JIM CAREY
-SOPHIE’S CHOICE – MERYL STREEP
-THE MACHINIST – CHRISTIAN BALE
-MONSTER – CHARLIZE THERON
-CUCKOO’S NEST – JACK NICHOLSON& ολο το καστ