Sharp pastel jam boxes

 

Από τον Θοδωρή Φαχουρίδη

 

Μια φορά και ένα καιρό ήταν λέει ένα μαγικό μέσο επικοινωνίας που αγαπούσε τρελά τη μουσική και ήταν παντρεμένο με τη φαντασία. Τώρα για κάποιους θεωρείται απλά ξεπερασμένο. Στους περισσότερους αρέσει το φόρα παρτίδα, το ξεγύμνωνα και ειδικότερα του φατσοβιβλίου, με τη φαντασία και το μυστήριο να πηγαίνουν περίπατο. Μέσα σε όλη αυτή την υπερδιέγερση της όρασης, η ακοή μαζί με το καλό γούστο υποχωρεί. Υποχωρεί; Ναι..όχι όμως από παντού… Υπάρχει ένα  γαλατικό χωριό της μουσικής που αντιστέκεται και έχει ακόμη το μαγικό ζωμό της να δίνει δύναμη σε όσους αποφασίσουν να εισέλθουν των τοίχων του. Μιλάω βέβαια για την «συμμορία» του από τις τέσσερις στις πέντε που με δρυΐδες τον Γιάννη και τον Κώστα μας έβαλε στο τριπάκι για τα καλά. Διαβάζοντας τις ανησυχίες, του Κώστα ιδιαίτερα, μήπως πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας και κατανοώντας την αβεβαιότητα του αύριο  συνεχίζω να ακούω με τον παραδοσιακό τρόπο τραγούδια και άλμπουμ, όπως και πολλοί που κατέθεσαν τα αγαπημένα της χρονιάς που πέρασε. Είναι εκπληκτικό που αυτό μπορεί να γίνει ακόμη και σήμερα στην ψηφιακή εποχή.

 

Χαιρόμαστε που είμαστε μια εκλεπτυσμένη μειονότητα, για να θυμηθώ μια περιγραφή από μια συζήτηση για μουσική δεκαετίες πριν σε κάτι σεμινάρια ραδιοφωνίας μου είχε πει και ο Γιώργος Παπαστεφάνου.

 

Με τις σκέψεις αυτές ορίστε μερικές μουσικές προτάσεις.

 

Loma - Black Willow

 

Η πρώτη δουλειά του αμερικάνικου τρίο σχεδιάζεται για τα μέσα του Φεβρουαρίου, μέχρι τότε το ένα από τα δύο τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει. Άκρως εθιστικό…

 

 

Jacob Bellens - Whenever

 

Διαμαντάκι από τη Δανία… ξανά. Σε αναμονή του 4ου άλμπουμ του την άνοιξη του 2018 ο κύριος από την Κομπεγχάγη βγάζει ένα ακόμη ηλέκτρο εθιστικό τραγούδι, βλέπε το Back to You και το ομότιτλο από το Polyesters Skin του 2016,  αυτή τη φορά με προσκεκλημένο το φανκ των Chic και των αναβιωτών του Daft Punk.

 

 

Melanie De Biasio - Gold Junkies (LP: Lilies – 2017)

 

Τζαζ τραγουδίστρια από το Βέλγιο σε ηλεκτρονικές αναζητήσεις… Ακούγεται δελεαστικό έτσι δεν είναι; Και έτσι ακριβώς είναι!.

 

 

Leeroy with Seun Kuti - Beasts of No Nation (LP: Fela Is The Future – 2017)

 

Είκοσι σχεδόν χρόνια έχουν περάσει από το θάνατο του εμβληματικού νιγηριανού μουσικού Fela Kuti. Ένας φόρος τιμής με αφετηρία τη Γαλλία, με συμμετοχή το νεότερο γιο του afrobeat βασιλιά και προορισμό όλο τον κόσμο.

 

 

Jack Savoretti – Deep Waters

 

Το δεύτερο όνομα με ιταλικές ρίζες στη σημερινή λίστα, μετά την Melanie De Biasio. Ξανακυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό σε deluxe έκδοση το Sleep No More του 2016 και το ξαναθυμήθηκα…

 

 

Ten Fé - Single, No Return

 

 

Η επιστροφή του λονδρέζικου ντουέτου των Ben Moorhouse και Leo Duncan που έχει μετασχηματιστεί πλέον σε κουιντέτο. Έχει μόλις ένα άλμπουμ στο ενεργητικό του στις αρχές του 2017 το Hit The Light και αυτό είναι το νέο τους τραγούδι. Ωραία δομή σύνθεσης που μέσα από κλασσικές φόρμες, και χαμηλούς τόνους ερμηνείας μπορεί να ακούγεται απλοϊκό αλλά κατά βάθος αποπνέει μια διαχρονική αξία. Έχω την πίστη ότι θα τα πηγαίνουν ολοένα και καλύτερα, όπως προτείνει και το ισπανικό τους όνομα.

 

 

The Texas Gentlemen - Shakin' All Over

 

Τα σχεδόν δύο λεπτά της αυθεντικής εκτέλεσης των Johnny Kidd & The Pirates επεκτείνονται απολαυστικά στο τετραπλάσιο σε αυτό το garage rock του ντεμπούτου δίσκου των κυρίων από το Lone Star ως καλλιτέχνες μια που είναι ήδη καταξιωμένοι στούντιο μουσικοί.

 

 

Blaudzun - _hey now

 

Πριν από δέκα μήνες είχα προτείνει τον ολλανδό Johannes Sigmond, 10 ήχοι του σήμερα.... Ήρθε η ώρα για το νέο του τραγούδι που λογικά θα γίνει αγαπημένο ψαγμένων ραδιοσταθμών…. Ή μήπως όχι; Ξεχνάω μερικές φορές ότι το ημερολόγιο λέει πλέον 2018. Σε κάθε περίπτωση δέκα χρόνια μετά το ντεμπούτο του άλμπουμ μια ακόμη ωραία στιγμή. Νομίζω ότι μια πιο ολοκληρωμένη παρουσίαση του έργου του του αξίζει…

 

 

Hercules & Love Affair - Are You Still Certain? feat. Mashrou' Leila

 

Η δύση συναντάει την ανατολή, η Νέα Υόρκη συναντάει τον Λίβανο, το «παιδί» του Andy Butler  το ροκ γκρούπ Mashrou’ Leila. Η συνεργασία μου θύμισε την περίπτωση των Anna Paidoussi, Chris Lawrence, George Sempepos δηλαδή το γκρουπ των Annabouboula και το Hamam που ήταν club επιτυχία στο μεγάλο μήλο το 1988, σε οριενταλ φάνκι ρυθμούς τότε.