panos-katsimixas

 

Τι θα συμβούλευες ένα έφηβο-η που θα ήθελε να ασχοληθεί με την μουσική σήμερα;

 

Θα του/της έλεγα, αυτό που είπα πριν κάποια χρόνια στην κόρη μου. Παρέα με τη μουσική, θα ζήσεις σίγουρα, μια πολύ καλύτερη ζωή, είτε σαν μουσικός ή απλά σαν φιλόμουσος. Θα ήμουν όμως πολύ διστακτικός, να προτείνω τη μουσική σαν επαγγελματικό προσανατολισμό, ειδικά στην Ελλάδα του σήμερα.

 

Οι νέες τεχνολογίες βοηθούν ή απαξιώνουν την μουσική;

 

Για να υπάρξει μουσική, αρκούν μια ανθρώπινη φωνή και δυο παλάμες που κρατούν το ρυθμό. Ετσι ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια αυτό το θαύμα. Επειτα, οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τα δέρματα, τα έντερα και τα οστά των ζώων, για να φτιάξουν κρουστά, έγχορδα και πνευστά όργανα. Ολη αυτή η primal τεχνολογία, ήταν το πρώτο σκαλοπάτι, για να προχωρήσει η μουσική και να φτάσει στο απίστευτο επίπεδο που βρίσκεται στις μέρες μας. Σιγά σιγά φτάσαμε στον ηλεκτρισμό και τους υπολογιστές. Η τεχνολογία, είναι και σήμερα ένα πολύτιμο πραγματικά εργαλείο στην υπηρεσία και την εξέλιξη της μουσικής , αρκεί να μη θεωρήσει κανείς, ότι μπορεί να υποκαταστήσει τον άνθρωπο. Δυστυχώς όμως, αυτό είναι ένα πρόβλημα που δεν αφορά μόνο τη μουσική,αλλά ολόκληρο τον σύγχρονο πολιτισμό.

 

Είναι ζωντανό το λαϊκό μας τραγούδι, κι αν ναι έχει μέλλον;.

 

Το τραγούδι και ιδιαίτερα το λαϊκό , είναι ο αδιάψευστος καθρέπτης της ζωής ενός λαού, μέσα στη χρονική και κοινωνική αλληλουχία της ιστορίας και της εξέλιξής του. Με αυτή την έννοια, το λαϊκό τραγούδι και ζωντανό είναι και μέλλον έχει, με άλλη όμως μορφή κάθε φορά. Κάποτε unplugged , στις ταβέρνες, και σήμερα με συνθεσάιζερς και χρυσά μικρόφωνα στις ΄΄μεγάλες'' πίστες των νυχτερινών μαγαζιών. Τώρα....τι θα μείνει από αυτό? Τα καλά τραγούδια, αν υπάρχουν, όσα υπάρχουν.

 

Είναι ζωντανό το ροκ, κι αν ναι έχει μέλλον;

 

Αν μιλάμε για το λεγόμενο ''αγγλόφωνο΄΄ ροκ, εδώ πρέπει κατ'αρχάς, να επισημάνω μια παρανόηση-διαστρέβλωση που υπάρχει από καιρό. Οτι δηλαδή, αυτό το είδος τραγουδιού, είναι κάτι το πρωτοφανές στην ελληνική μουσική. Το είδος αυτό υπάρχει στην Ελλάδα από τη δεκαετία του `70. Τι ήταν οι Aphrodite`s child? Όχι απλώς αγγλόφωνοι, αλλά με παγκόσμια εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία. Μέσα στην Ελλάδα (χωρίς φυσικά την παγκόσμια αναγνώριση του Β.Παπαθανασίου και της παρέας του), θα αναφέρω ενδεικτικά τους Last Drive ( οι οποίοι είχαν επίσης απήχηση και έξω από τα σύνορα της Ελλάδας), τους Socrates, τους Sharp Ties, τους P.L.G. και φυσικά δεκάδες άλλα γκρουπ, με μικρότερη ίσως απήχηση, που υπήρξαν όμως και τους ξέρουν πια, ίσως, μόνο οι άνθρωποι της ηλικίας μου. Το ''αγγλόφωνο''ροκ υπάρχει στην Ελλάδα και σήμερα και γνωρίζει μεγάλη άνθιση, δεν ξέρω όμως ποιο θα είναι το μέλλον του. Πάντως αυτή τη στιγμή, όχι μόνο υπάρχει, αλλά είναι και μόδα. Αυτό το οποίο δεν ξέρω αν υπάρχει πια, είναι το ελληνόφωνο ροκ. Δεν το ακούω σχεδόν καθόλου στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, στα μπαράκια, στα clubs. Ξέρω όμως, ότι τα τελευταία 20 χρόνια, οι δισκογραφικές εταιρείες, το απαξιώσανε και το εξαφανίσανε. Μιλάω για τα γκρουπς και τους καλλιτέχνες, όπως παλιότερα ο Πουλικάκος, ο Π.Σιδηρόπουλος, οι Σπυριδούλα, οι Τρύπες, τα Ξύλινα σπαθιά, τα Διάφανα Κρίνα, οι Ενδελέχεια κλπ κλπ, που είχαν μεγάλες πωλήσεις και μεγάλο κοινό στα live τους και γενικά υπήρχαν σαν σημείο αναφοράς και σαν κυρίαρχο, ζωντανό, δημιουργικό ρεύμα. Κάτι τέτοιο εννοούσα προηγουμένως, λέγοντας ότι δεν ξέρω, αν υπάρχει πια το ροκ. Εκείνο που πιστεύω, είναι ότι θα ξανα-υπάρξει, όχι σαν μόδα που θα επανέλθει, αλλά σαν αποτέλεσμα καλλιτεχνικής ανάγκης. Το ροκ σαν αυθεντική δημιουργική έκφραση, δεν είναι πια μόδα. Ανήκει στα απαραίτητα ''αντισώματα΄΄ που υπάρχουν έστω και εν υπνώσει στα κύτταρα του κοινωνικού υποσυνείδητου. Είναι θέμα συγκυρίας και χρόνου το πότε, θα επανέλθει δριμύτερο. Ευτυχώς (πρέπει να το επισημάνω αυτό), που υπάρχει το hip hop , με εικοσαετή πλέον πορεία πίσω του και καλύπτει μια χαρά το κενό.

 

5 άλμπουμ ή τραγούδια που είναι πάντα στις προτιμήσεις σου

 

Το ''Αξιον Εστί'' του Μ.Θεοδωράκη,

 

 

 

 

ο ΄΄Σκληρός Απρίλης του `45 του Μ.Χατζιδάκι.

 

 

 

 

 

Το '' Sgt. pepper`s lonely hearts club band'' των Beatles,

 

 

 

 

το ΄΄Exile on Main street '' (Rolling Stones),

 

 

 

 

 

το ''Secret life of plants' του Stevie Wonder και ….όλα του Jimi Hendrix....

 

 

 

 

 

Ποιον εν ζωή σήμερα άνθρωπο στον πλανήτη μας θα ήθελες να γνωρίσεις;

 

Toν Fidel Castro και τον Stephen Hawking , για εντελώς διαφορετικούς λόγους τον καθένα.

 

Η αγαπημένη σου ταινία;

 

Τα ''Φτερά του Ερωτα'' (Der Himmel ueber Berlin) του Wim Wenders.

 

 

Αγαπημένη σου τοποθεσία στην Ελλάδα;

 

Τα ΄΄Αναφιώτικα΄΄ , στην Πλάκα, κάτω από την Ακρόπολη.

 

Αγαπημένο σου φρούτο;

 

Το καρπούζι το αλανιάρικο ( όχι θερμοκηπίου) της δεκαετίας του `70, από τα μποστάνια, πέριξ της λίμνης Καϊάφα (Ν.Ηλείας ). Σκέτη μαστούρα φίλε..